Search
  • minekobal

Bir g├╝n Homer Simpson...­čÄł

Bir g├╝n Homer Simpson beyninde bir boya kalemi oldu─čunu fark eder. Kalem ├žok uzun zamand─▒r oradad─▒r, ├žocuklu─čundan bu yana asl─▒nda. Burnundan bir ┼čekilde kalemi beyninin gri b├Âlgelerine kadar s─▒k─▒┼čt─▒rmay─▒ becermi┼čtir. Sonra ├ž─▒karmaya ├žal─▒┼čsa da kalem orada tutunmu┼č, hatta bu ─▒srarl─▒ kalem d─▒┼č─▒nda beyninde pek ba┼čka bir ┼čey de kalmam─▒┼čt─▒r.

Homer y─▒llard─▒r unuttu─ču kalemin fark─▒na var─▒nca art─▒k ├ž─▒kartmak i├žin harekete ge├žmek ister. Simpson hikayesindeyiz ne de olsa ve kalemi yerinden ├ž─▒kartan operasyon sonras─▒ Homer ├žok zeki bir insana d├Ân├╝┼č├╝r, ancak sonu├ž al─▒┼čt─▒─č─▒m─▒z Homer profili i├žin olduk├ža korkutucu olacakt─▒r. Mesela k─▒z─▒ Lisa ile yak─▒nla┼čmaya ba┼člamas─▒ ona yetmeyecektir. Daha ├Ânceleri ├žok e─členceli buldu─ču i┼čyerindeki g├╝venlik g├Ârevlisi veya basit film hikayeleri ona art─▒k anlams─▒z gelmeye ba┼člam─▒┼čt─▒r. ├çevresindekilerle ili┼čkileri eskisi gibi de─čildir, hatta d─▒┼članmaya ba┼člam─▒┼čt─▒r. Ve beklenen son ger├žekle┼čir, bilin├žli olarak kalemi barmen MoeÔÇÖnun yard─▒m─▒yla tekrar beynine yerle┼čtirir.


Cehaletin mutluluk oldu─ču yerde, arif olmak aptall─▒kt─▒r.

Thomas Gray

Adem ile HavvaÔÇÖn─▒n elmas─▒ndan, OedipusÔÇÖun ac─▒kl─▒ sonuna veya MatrixÔÇÖdeki haplara kadar daha mutsuz ancak daha ger├žek hayatlar─▒ tercih etmi┼čli─čimiz var. B├╝y├╝d├╝─č├╝m├╝zde se├žimlerimizi can─▒m─▒z─▒ ac─▒tsa da plastik bir mutluluktan yana kullanm─▒yoruz. ├çocukluk d├Ânemini bunun d─▒┼č─▒nda tutabiliriz; ├ž├╝nk├╝ aileler ├žocuklar─▒n masumiyetini korumak i├žin, onlar─▒n mutlulu─ču ad─▒na ta┼č─▒mayaca─č─▒ ger├žeklerden onlar─▒ korumaya ├žal─▒┼č─▒rlar.

Yine HomerÔÇÖdan devam edelim, HomerÔÇÖ─▒n kalemi ├ž─▒kartma talebi AristoÔÇÖnun ÔÇťB├╝t├╝n insanlar do─čalar─▒ gere─či bilmek isterlerÔÇŁ veya KantÔÇÖ─▒n ÔÇťKendin i├žin d├╝┼č├╝nme cesareti g├ÂsterÔÇŁ s├Âzleriyle ├žok yak─▒n bir yere d├╝┼č├╝yor. Bilmek ba┼člarda can─▒m─▒z─▒ ac─▒tsa da sonras─▒nda ayd─▒nl─▒─č─▒ getirecektir. Bilmedi─čimizde ├Ânyarg─▒lar, yanl─▒┼č inan─▒┼člar veya adaletsizli─čin bedelini birlikte ├Âdeyebiliriz. Ancak teoride bu kadar temiz duran c├╝mleler ger├žek hayata ayn─▒ kusursuzlukla yans─▒m─▒yor. Hangi bilgi, kimin bilgisi sorusu bir ┼čekilde ikilemlerin oldu─ču d├╝nyada taraf se├žmeye zorluyor. Hangi bilgi bizi daha mutlu k─▒labilir?

Sonras─▒n─▒ ikili sorulardan olu┼čan uzun bir listeye d├Ân├╝┼čt├╝rebiliriz.

  • Ekonomiye y├Ân veren dev kurumlar─▒n bilgisi mi, k├╝├ž├╝k yerel ├╝reticiler mi?

  • Sosyalizm mi, kapitalizm mi?

  • Din mi, bilim mi?

Sorular bizi zorlad─▒k├ža HomerÔÇÖ─▒n kalemi daha da ├žekici bir se├ženek olarak g├Âr├╝nmeye ba┼člayabilir, sonu├žta hepimiz bu d├╝nyaya f─▒rlat─▒ld─▒k ve sa─č kurtulan da olmad─▒­čśë

Peki ne yapal─▒m? 2.500 y─▒l ├Âncesinden SokratesÔÇÖten ÔÇťBilge CehaletÔÇŁ kavram─▒ndan ilham alsak iyi gelir mi?


Sokrates bilgeli─čin tan─▒m─▒n─▒ bildiklerinin s─▒n─▒r─▒n─▒ anlamak olarak ortaya koydu─čunda ÔÇťtek bildi─čim hi├žbir ┼čey bilmedi─čimdirÔÇŁ deme cesaretini g├Âstermi┼čtir. Buradaki asi ruh ise kimsenin de kendisinden daha fazla bir ┼čey bildi─čini kabul etmemesinde yatar, san─▒r─▒m bana da en ├žekici gelen k─▒sm─▒ buras─▒. Bilgiyi aramak i├žin Atina sokaklar─▒nda kurdu─ču diyaloglar onu hayal k─▒r─▒kl─▒─č─▒na u─čratm─▒┼čt─▒. Politikac─▒lar kendi yaratt─▒klar─▒ yalan d├╝nyaya inan─▒yorlard─▒, ancak bu bilgelik i├žin yeterli de─čildi. G├╝zel konu┼čan ┼čairlerin g├Ârkemli kelime se├žimleri de onlar─▒ bilge yapm─▒yordu. Herkes kendi alan─▒nda bilgiye sahipti, ancak her ┼čeyi bilen kimse de yoktu. Art─▒k g├Ân├╝l ferahl─▒─č─▒ ile herkesin cahil oldu─čunu ve esas bilgeli─čin de bu ger├žekli─čin fark─▒na varmak oldu─čunu iddia edebilirdi. Sonu├ž olarak bu u─čurda ├Âl├╝ms├╝z olmay─▒ d├Ânem politikac─▒lar─▒yla ters d├╝┼čse de, AtinaÔÇÖdan rahatl─▒kla ka├ž─▒p ├Âl├╝m cezas─▒ndan kurtulabilecek olsa da bald─▒ran zehrini i├žerek se├žti.

Bize en b├╝y├╝k miras─▒ da cehaletin cesareti ile soru sormak oldu. Ger├žekten ke┼čfetmek ve anlamak i├žin soru sordu─čumuzda bilgelik yolunu deneyimliyoruz. Merak─▒n getirdi─či hazz─▒ kaybetti─čimizde, bilmenin dogmas─▒nda ve kat─▒l─▒─č─▒nda ya┼čama sevincimizi dahi kaybediyoruz. ÔÇťBenimÔÇŁ dedi─čimiz sahip olduklar─▒m─▒z─▒n ÔÇťbenÔÇŁ yerine ge├žmesine izin vererek kayboluyoruz.

Ya┼čas─▒n merak─▒n tad─▒n─▒ ├ž─▒karan ÔÇťbilge cehaletÔÇŁ ­čÄł



226 views

┬ę2019 by merakl─▒s─▒na.... Proudly created with Wix.com